The Massive Thai Floods Affect Food Supply Chain
The massive flooding in Thailand since late July has become the worst flooding the country has experienced in 50 years, and is likely to be the worst flooding ever in terms of the amount of water and people affected. Almost 8.2 million people and 2.4 million households in 60 provinces, 591 districts and 4,259 tambons have been affected by floods, mainly in the centre, north and northeast of the country, especially in Ayutthaya, Lop Buri, Chai Nat and Nakhon Sawan, which were seriously hit.
The latest reports on 7 November 2011 showed that about 506 people have been killed and two people are still missing in flood-related incidents. The Thai government estimates the economic losses to be about $6.5bn (initial insurance loss estimates are in the region of $3.3bn). Thailands Finance Minister reported that the countrys economy would contract in the fourth quarter. The full year GDP growth estimate has been cut from 3.7% to 2%.
Thailands floods affected several industries supply chains, including the automotive, electronics and food industry. And, the damage of the floods has not only affected those within the country. In regard to the food industry, the Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO) reported on 21 October that although no precise figures are available, continuous rain and flooding is estimated to have damaged at least 1.6 million hectares of standing crop in Thailand, representing more than 12% of total national cropped area. And Thailand, which accounts for 30% of global rice exports, has already lost three million tons of rice due to floods and this may push rice prices up.
In Japan, the food business may be affected by the Thai floods as well. For example, the most famous Japanese restaurant, such as many sushi restaurants, may suspend sales of some products, such as shrimp, squid and tuna, due to import price rises due to supply shortages from Thailand. According to the Asahi Shimbun, Kura Corp., operator of the Muten-Kurazushi sushi restaurant chain, a trading house, has warned that the prolonged flooding in Thailand could slightly reduce the amount of food it procures for Kura restaurants.
In the meantime, Nippon Meat Packers Inc. and Ajinomoto Co. have already suspended their Thai chicken processing facilities due to the floods and plan to cover immediate supply shortages with domestic inventories and production at other facilities. Meanwhile, Maruha Nichiro Holdings Inc. cannot produce some products due to shortages of cardboard and other packaging materials for transporting frozen food products from Thailand. It is considering procuring such materials in neighboring countries, according to The Mainichi Daily News.
Until now, no one has even been able to estimate how deeply the damage of the massive floods will affect the global food industry. On behalf of Thai Trade & Industry Media Co., Ltd., I would like to express my sincere sadness and sympathies to those who have been affected by these devastating floods, and hope we all can recover from this disaster together soon.
Chakrit Tubsungnearn
Managing Editor
.....................................
Flood Brings Us Down?
In the past I have previously written about the relationship between and the effects of flooding on agricultural and manufacturing industries. However, the intensity of the floods that Thailand is currently facing has surpassed what one can imagine, especially with the numerous storms, the exceptional amount of rainfall in the north and central regions which accumulate and flow through the central Thailand.
Without doubt, the essential response are to reduce the suffering through provision of food, water and the most effective drainage planning possible. But the more important question is when we cannot control nature, how can we protect ourselves or plan for the future so that we can solve such problems more sustainably.
What is the difference between this years and previous floods? In previous years the affected areas were agricultural land, which are designated flood areas and the subsequent losses were the crops grown and time spent. However, this year we experienced rapid water flows into industrial estates and financial areas. This has resulted in considerably larger economic losses. Furthermore, agricultural and industrial zones have different employment capabilities. When the industries are affected it means that tens of thousands of workers become devoid of income. Thereafter, consumption decreases to the extent that the entire economy is affected.
An interesting challenge is whether or not we and industry can overcome these problems. Firstly, productive forces including raw materials and factories must be restored which will take time and require large investment. Furthermore, the global economy, in particular the USA and Europe, has been stagnant for several years and is ready to drag down Thai industry even further. These problems affect the export sector, domestic demand, competitiveness and productivity. This will measure the ability of the Thai government and businessmen once again.
ผมเคยเขียนเกี่ยวกับความสัมพันธ์และผลกระทบของภาวะอุทกภัยกับการเกษตร รวมทั้งอุตสาหกรรมต่าง ๆ มาอยู่บ้าง แต่มั่นใจได้เลยว่า ไม่ใช่บริบทของความรุนแรงในระดับนี้ ที่ประเทศไทยต้องเผชิญกับพายุหลายลูกพัดเข้ามาพร้อมกับน้ำฝนมหาศาลที่พุ่งเข้าสู่พื้นที่ตอนบนและตอนกลางของประเทศและไหลรวมกันเข้าสู่ภาคกลางของประเทศไทย
สิ่งที่ต้องทำอย่างแน่นอน คือการบรรเทาความเดือดร้อน เช่น อาหาร น้ำดื่ม และการวางแผนระบายน้ำให้ได้มากที่สุด
แต่สิ่งสำคัญยิ่งกว่าคือการตอบคำถามว่า เมื่อธรรมชาติเป็นสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ แล้วเราจะป้องกันตัวหรือวางแผนอย่างไรในอนาคตให้สามารถป้องกันและแก้ไขได้อย่างยั่งยืนมากขึ้น
อุทกภัยในปีนี้แตกต่างจากที่ผ่านมาตรงไหน? ปีก่อน ๆ พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบส่วนใหญ่จะเป็นพื้นที่เกษตรกรรม ซึ่งมักจะเป็นพื้นที่รับน้ำอยู่แล้ว ความเสียหายก็คือ พืชที่ปลูก และเวลา แต่สิ่งที่เราเจอในปีนี้คือน้ำที่ไหลบ่าเข้าสู่เขตเศรษฐกิจและนิคมอุตสาหกรรม นั่นหมายถึงมูลค่าความเสียหายที่สูงขึ้นอย่างมากมาย นอกจากนั้น พื้นที่เกษตรกับโรงงานอุตสาหกรรมมีศักยภาพในการจ้างงานที่แตกต่างกันมาก เมื่ออุตสาหกรรมได้รับผลกระทบก็หมายถึงแรงงานที่ต้องขาดรายได้อีกนับพัน นับหมื่น หลังจากนั้นก็จะตามมาด้วยกำลังการบริโภคที่ลดลงจนกระทบกันไปหมดทั้งระบบเศรษฐกิจ
ความท้าทายที่น่าสนใจคือ เราและอุตสาหกรรมจะก้าวผ่านอุปสรรคนี้ไปได้หรือไม่ สิ่งแรกก็คือการฟื้นฟูปัจจัยการผลิตให้ได้ก่อนทั้งส่วนที่เป็นวัตถุดิบและส่วนที่เป็นสถานที่ซึ่งล้วนต้องใช้เวลาและเงินทุนสูง นอกจากนั้น เศรษฐกิจโลกที่ส่อเค้าไม่ดีมาหลายปีโดยเฉพาะอเมริกาและยุโรปก็เตรียมจะซ้ำเติมนักอุตสาหกรรมให้ซวนเซไปยิ่งกว่าเดิม ปัญหามาพร้อมกันทั้ง ตลาดส่งออก กำลังซื้อในประเทศ ความสามารถในการแข่งขันและการผลิต นี่จะเป็นการวัด กึ๋น ของรัฐบาลและนักธุรกิจไทยอีกครั้งหนึ่ง
Sitthiporn Chompurat
Editor
